กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 220 ไหนบอกว่าชีวิตธรรมดาสามัญไง?
บทที่ 220 ไหนบอกว่าชีวิตธรรมดาสามัญไง? มื้อค่ำเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ
หน่อไม้ผัดหมู ปลาต้มผักกาดดอง มันฝรั่งเส้นผัด และซุปเห็ดร้อนๆ หนึ่งหม้อ
กลิ่นหอมอบอวลไปทั่วบ้านเห็ดหลังเล็กๆ เต็มไปด้วยกลิ่นอายชีวิตธรรมดาสามัญที่เรียบง่ายที่สุด
หวงอวี้เหล่ยเป็นคนแรกที่คีบหน่อไม้ผัดหมูเข้าปาก เนื้อหมูที่เจียงฉือหั่นต่อหน้าเขา
เขากินเข้าไปอย่างไม่แน่ใจ
วินาทีต่อมา ดวงตาของเขาก็เปล่งประกายขึ้นทันที
“โอ้โห!”
หวงอวี้เหล่ยอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา และเคี้ยวเร็วขึ้นอีกหลายเท่า
“ฝีมือนี้! เสี่ยวเจียง ฝีมือแกสุดยอดไปเลย!” เขาชมไม่หยุดปาก