กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 157 ขอโทษที เขามีโรคประจำตัวทางอาชีพ
รอยยิ้มสายฮีลลิ่งที่สมบูรณ์แบบไร้ที่ติบนใบหน้าของเซียวหราน ปรากฏร่องรอยความแข็งค้างให้เห็นได้อย่างชัดเจน
สมองของเขาเริ่มหมุนติ้วอย่างรวดเร็ว พยายามตีความคำถามที่ไม่มีหัวไม่มีท้ายของชายตรงหน้า
มีบทเรียนสอนเหรอ?
นี่มันวิธีการจีบสาวรูปแบบใหม่หรือยังไง?
หรือว่าเป็นศัพท์เฉพาะในวงการที่คนในเท่านั้นถึงจะเข้าใจ?
ผู้จัดการของเซียวหรานมีปฏิกิริยาตอบสนองไวมาก เขารีบก้าวขึ้นมาข้างหน้าหนึ่งก้าว ขวางระหว่างเซียวหรานกับเจียงฉือเอาไว้ พร้อมกับปั้นยิ้มที่ดูเป็นกันเองยิ่งกว่าเดิม
“อาจารย์เจียงนี่ล้อเล่นเก่งจริงๆ ครับ”