เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
## บทที่ 59 ทั่วทั้งเครือข่ายต่างจินตนาการถึงภูมิหลังอันน่าเศร้า แม่แท้ๆ ถือ "มีด" มาสังหาร
คำพูดของเจียงฉือมีพลังทำลายล้างยิ่งกว่าหยดน้ำตาที่หลั่งออกมาจากสวรรค์เสียอีก
มันใช้ภาษาที่เรียบง่าย ตลกขบขัน และไม่อาจโต้แย้งได้ เปลี่ยน "ฉากระดับเทพ" ที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อครู่ ซึ่งรวบรวมเทคนิคการแสดงระดับสูงและความตึงเครียดทางอารมณ์เข้าไว้ด้วยกัน
ให้กลายเป็น... เรื่องตลกที่เศร้าเพราะไม่มีข้าวกิน
ริมฝีปากของเซี่ยเมิ่งขยับเล็กน้อย ราวกับจะพูดอะไรบางอย่าง
แต่เมื่อเธอมองใบหน้าอันจริงใจของเจียงฉือที่เต็มไปด้วยความคิดว่า "ฉันคิดแบบนี้จริงๆ ไม่เชื่อก็มาตีฉันสิ" เธอก็พูดอะไรไม่ออกแม้แต่คำเดียว
"ปุ๊บ—"
ไม่รู้ว่าใครเป็นคนแรกที่อดกลั้นไม่ไหว หัวเราะออกมา
เสียงหัวเราะนี้เหมือนสวิตช์
บรรยากาศที่ตึงเครียดในห้องซ้อมทั้งหมดก็พังทลายลงทันที