กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 58 หยดน้ำตาแห่งเทพ? เปล่าหรอก ฉันแค่คิดถึงแม่!
วันรุ่งขึ้น คือวันเสาร์
บรรยากาศในห้องซ้อมนั้นเย็นเยียบและกดดันยิ่งกว่าลมหนาวที่พัดผ่านหน้าต่างเสียอีก
แม้พายุข่าวฉาวบนโลกออนไลน์จะดูเหมือนไม่ส่งผลกระทบใดๆ ต่อที่นี่ แต่ทุกคนต่างสัมผัสได้ถึงเส้นสายที่ตึงเปรี๊ยะในอากาศ
เซี่ยเมิ่งมาถึงเร็วกว่าเมื่อวาน
เธอไม่พูดคุยกับใคร
เพียงยืนโดดเดี่ยวอยู่กลางเวที ทำซ้ำไปซ้ำมากับท่าทางและบทพูดของ “หมิงหมิง”
การซ้อมเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ
หลิวต้งนั่งอยู่ที่เดิม ใบหน้าเรียบเฉย ทว่าแววตากลับคมกริบยิ่งกว่าเมื่อวาน
“เซี่ยเมิ่ง เธอเล่นฉากที่ติดขัดเมื่อวานอีกรอบซิ”