ตอนที่ 374 โกรธ

เมื่อเซี่ยติ้งเซียวทำธุระที่เจียงเมี่ยวสั่งไว้เสร็จ กลับมาจากจวนแม่ทัพแล้วรู้เรื่องนี้เข้า ใบหน้าหล่อเหลาที่ปกติสงบนิ่งเรียบเฉย ก็อดเผยความประหลาดใจออกมาไม่ได้

“เรื่องมันเป็นเช่นนี้…” เจียงเมี่ยวเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้เขาฟังด้วยเสียงเบา

เซี่ยติ้งเซียวฟังเหตุและผลจนจบแล้วเพียงเอ่ยว่า “นี่เป็นเรื่องดี ท่านเจ้าสำนักฮั่วผู้นี้รักและหวงพวกพ้องของตนยิ่งนัก”

เจียงเมี่ยวยกมุมปากขึ้นน้อย ๆ แล้วเย้าแหย่เขา “ต่อไปถ้าเจ้ากล้าข่มเหงข้า ข้ามีท่านพ่อตั้งสองคนคอยต่อยเจ้าเชียวนะ”

“ไม่ข่มเหงเจ้า” เซี่ยติ้งเซียวเอ่ยอย่างจนใจ พลางกุมมือน้อยนุ่มของนางไว้แน่น น้ำเสียงหนักแน่นเป็นพิเศษ ในเรื่องนี้เขาไม่เคยพูดเล่นเลยสักครั้ง

เจียงเมี่ยวค้อนเขาไปหนึ่งที หากมิได้ดึงมือของตนกลับคืน