กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ท่านน้า ท่านอาเจียง อันที่จริงตอนนั้นข้าไม่เคยความจำเสื่อมเลย เพียงแต่เพราะบาดเจ็บสาหัสสลบอยู่ในหุบเขาลึก เพื่อไม่ให้ผู้ใดพบเห็น จึงจำต้องปิดบังพวกท่านว่าข้าความจำเสื่อม”
เมื่อเซี่ยติ้งเซียวสารภาพความจริงอีกเรื่องหนึ่งออกมา สีหน้าของจ้าวซิ่วอวิ๋นและเจียงเหวยผิงก็ไม่อาจรักษาไว้ได้อีก
“เช่นนั้นเจ้าหลอกพวกเรามาตั้งแต่แรกเลยหรือ” เจียงเหวยผิงเบิกตากว้าง กำหมัดแน่นจนส่งเสียงลั่นกร๊อบ
“เป็นการปิดบัง” เซี่ยติ้งเซียวอดโต้กลับไม่ได้
“มันต่างกันตรงไหน” เจียงเหวยผิงตวาดเขา “พวกเราคิดว่าเจ้าน่าสงสารไร้ที่อยู่ยังจำชื่อคนในบ้านไม่ได้ ใครจะรู้ว่าเจ้าหลอกลวงมาตลอด หน้าตาก็ปลอม ชื่อก็ปลอม ตอนนี้แม้แต่ความจำเสื่อมก็ยังปลอม”