ตอนที่ 362 สารภาพ (1)

“ท่านพ่อจ๋า ภายหน้าท่านจะจากไปหรือไม่”

หยวนเป่าถามคำถามที่ตัวเองสงสัยออกมาอีกข้อหนึ่ง

เซี่ยติ้งเซียวกระชับร่างเล็กของเขาแน่น “ท่านพ่อไม่จากไป จะอยู่เป็นเพื่อนหยวนเป่า อยู่เป็นเพื่อนท่านแม่ของเจ้าตลอดไป”

ได้ยินคำตอบนี้ ปากน้อยของหยวนเป่าก็ค่อย ๆ ยกขึ้นเหมือนที่เซี่ยติ้งเซียวทำเมื่อครู่ เห็นได้ชัดว่าเขาดีใจยิ่งนัก

เจียงเมี่ยวสังเกตเห็นฉากนี้ ปลายหัวใจก็รู้สึกเปรี้ยวขมขึ้นมาวูบหนึ่ง

“ผ่านไปทั้งคืน เจ้าคิดออกแล้วหรือว่าจะบอกท่านพ่อท่านแม่ของข้าอย่างไร”

เซี่ยติ้งเซียวยกหยวนเป่าขึ้น “คิดออกแล้ว”

“ทว่า...”

เจียงเมี่ยวขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ “ทว่าอะไรหรือ”