กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“หมอเจียง เป็นเจ้าจริง ๆ ด้วย”
ต่งฟางอวี้เห็นเจียงเมี่ยวแต่ไกลก็รีบวิ่งมาหน้านางทันที เอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าดีใจเต็มที่ “ข้ายังคิดว่าคนใช้พูดเล่นเสียอีก ยังไม่ค่อยกล้าเชื่อเลย”
เจียงเมี่ยวยิ้มบาง ๆ “เป็นข้าจริง ๆ ข้ามาดูเจ้า”
ตอนนี้เองต่งฟางอวี้กลับเงยหน้ามององครักษ์ที่เฝ้าอยู่ไม่ไกลนอกจวน สีหน้าออกจะประหลาดใจและอยากรู้ “หมอเจียง เจ้ามาได้อย่างไร องครักษ์ข้างนอกไม่ขวางคนหรือ”