กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ใบสั่งยาที่โรงหมอมือวิเศษนำขึ้นทูลเกล้าฯ นั้น ราษฎรที่ต้องดื่มทุกวันต่างขมขื่นจนทนไม่ไหว เพื่อป้องกันมิให้ราษฎรอื่นที่ยังไม่ติดกาฬโรคต้องเป็นอะไรไปด้วย เซี่ยอู๋จึงจัดคนใต้บังคับบัญชาไปส่งห่อสมุนไพรให้ถึงบ้านทุกหลัง กำชับว่าต้องดื่ม หากพบว่าไม่ดื่มก็ให้เข้าไปดื่มในห้องขัง
ราษฎรไม่กล้าขัดขืน หลายคนเกือบถูกความขมจนร้องไห้ระงม แต่ก็ไม่กล้าทำน้ำยาตกแม้แต่หยดเดียว
ผ่านไปเจ็ดวันเช่นนี้ ราษฎรที่ติดกาฬโรคแล้วก็พบว่าร่างกายดีขึ้นมาก ส่วนคนไข้ที่หมดสติก็ฟื้นขึ้นมาบ่อยครั้ง แม้ฟื้นแล้วจะเพียงลืมตาโพล่เลือนราง พูดอะไรไม่ได้สักคำก็หมดสติไปอีก
แต่จำนวนความตายไม่เพิ่มขึ้นอีก นี่ก็เป็นเรื่องดีเหลือประมาณแล้ว