กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ไม่ว่าจะมีหรือไม่ ข้าก็จะปกป้องเจ้ากับคนอื่น ๆ ให้ดี”
เจียงเมี่ยวเงยหน้ามองเขานิ่ง ๆ ฉับพลันก็ไม่รู้จะต่อคำอย่างไร
นางยอมรับว่าคำตอบนี้ของเซี่ยติ้งเซียวทำให้นางพอใจนัก แต่นางเพียงอยากหยอกเขาเท่านั้น ทว่าท่าทีของเขาจริงจังถึงเพียงนี้ กลับทำให้นางไม่รู้จะวางตัวอย่างไร
“ช่วงนี้มีเรื่องใดที่ต้องจัดการ ข้าไปเอง”
เจียงเมี่ยวเม้มริมฝีปากพยักหน้า “วรยุทธ์ของเจ้าแข็งแกร่ง วิชาตัวเบาก็ยอดเยี่ยม แน่นอนว่าเจ้าต้องไป หากให้ข้าไป ยังไม่ทันออกจากประตูก็คงถูกองครักษ์จับไปซักถามด้วยโทษทัณฑ์แล้ว”
“พวกเขาไม่กล้าหรอก” เซี่ยติ้งเซียวส่ายหน้า
“เหตุใดจึงไม่กล้าเล่า” เจียงเมี่ยวถามกลับด้วยความอยากรู้
“ฝ่าบาทมีพระบัญชา ห้ามทำอันตรายราษฎรผู้ใด หากพบเห็น ศีรษะขาดจากบ่า”
เช่นนี้เอง