กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ดังนั้นเรื่องนี้จำต้องปิดเอาไว้ และสำนักศึกษาชีอู๋ก็ถูกเฝ้ารักษา ต้องสะสางให้เสร็จก่อนที่ทุกคนในเมืองหลวงจะเดือดร้อน”
เซี่ยติ้งเซียวหันศีรษะมองนางถาม “เจ้าคิดจะทำอย่างไร”
“เจ้ารู้ว่าข้าคิดจะทำอย่างไร” เจียงเมี่ยวถามกลับ
สองคนประสานสายตากัน ไม่มีใครเอ่ยปากก่อน เพียงมองกันเช่นนั้น ราวกับกำลังเผชิญหน้ากันอยู่
ครู่ใหญ่ เซี่ยติ้งเซียวเอ่ยขึ้นก่อน “ไม่ว่าเจ้าอยากทำสิ่งใด ข้าล้วนช่วยได้”
เจียงเมี่ยวพลันยิ้ม “มีคำนี้ของเจ้าก็พอแล้ว”