ตอนที่ 327 หม่นหมองไร้ชีวิตชีวา

เกาต๋ามองแวบเดียวก็รู้ความหมายของนาง จึงโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ “เจ้าจะไปทำอะไรก็ไปทำเสียก่อน ร้านค้ามันอยู่ตรงนั้นแหละ ไม่มีทางหนีไปไหนหรอก”

เจียงเมี่ยวหัวเราะออกมา “ขอบคุณพี่ใหญ่เกาเจ้าค่ะ”

“ไม่ต้องขอบคุณหรอก” สีหน้าของเกาต๋ากลับจริงจังขึ้นมาทันใด “แม่นางเจียง เจ้าคงไม่ได้จะไปสำนักศึกษาชีอู๋กระมัง”

“ใช่ ข้าจะไป” เจียงเมี่ยวพยักหน้า “พี่ใหญ่ของข้าอยู่ที่นั่น อย่างไรเสียข้าก็ต้องไปดูให้เห็นกับตา”

เกาต๋าถอนหายใจยาว “สำนักศึกษาชีอู๋บัดนี้เอาตัวเองยังไม่รอด เจ้าไป…”

“ข้ารู้วิชาแพทย์ ข้าไปลองดูได้” เจียงเมี่ยวไม่อธิบายให้เขาฟังมากนัก อย่างไรเสียนางก็ต้องไปสำนักศึกษาชีอู๋ให้ได้สักครั้ง