กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ทูลฮองเฮา คุณหนูสามเซียวผู้นี้สมัยเด็กเพราะความประมาทของตนเอง ไม่ทราบว่ากินสิ่งใดหรือติดสิ่งใดมา ใบหน้าจึงเสียโฉม หม่อมฉันขอวิงวอนท่านอย่าทอดพระเนตรเลยเพคะ เกรงว่าจะทำให้ท่านตกพระทัย”
มารดาของเริ่นฟางฟาง หลิวซื่อ ลุกขึ้นยืน ท่าทางจริงจังราวกับคิดแทนฮองเฮาอย่างชอบธรรม
หมัวมัวชุ่ยเห็นเซียวหลิงหว่านยังลังเลไม่ขยับ นางเพิ่งคิดจะสั่งนางกำนัลข้างกายให้ลงมือเอง เมื่อได้ยินคำพูดของหลิวซื่อ ก็ไม่กล้าก้าวเข้าไป
ข่งเสวียนจีใช้มือข้างหนึ่งค้ำขมับ ปลอกเล็บค่อย ๆ เกาที่ข้างขม่อม ได้ยินดังนั้น แววตานางมีไอความสนใจพาดผ่าน “ฮูหยินเริ่นรู้เรื่องของคุณหนูสามเซียวได้อย่างไร หรือว่าเจ้าเคยเห็น?”