กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เซียวหลิงหว่านรีบอ้อมโต๊ะที่นั่งไปยังกลางงานเลี้ยง ก้มศีรษะคุกเข่าคารวะ “คารวะฮองเฮา”
บรรยากาศเงียบงันไปชั่วขณะ มีเพียงเสียงหึ่ง ๆ ของผึ้งและเสียงลมที่พัดผ่าน ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าใดในที่สุดฮองเฮาก็เอ่ยขึ้น “ลุกขึ้นเถิด เงยหน้าขึ้นให้ข้าดูหน่อย”
ส่วนเจียงเมี่ยวที่นั่งอยู่อย่างเรียบร้อยด้านล่างก็เข้าใจต้นเหตุของเรื่องแล้ว เดิมทีตอนที่พวกนางพูดคุยกันเมื่อครู่ คุณหนูผู้หนึ่งที่เต้นรำก่อนลงจากเวทีได้เอ่ยชื่อเซียวหลิงหว่านขึ้นมากะทันหัน เจตนาให้ฮองเฮาเกิดความสนใจ