กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“อาเซียวครานี้ก่อเรื่องใหญ่เข้าแล้ว”
เซี่ยอู๋ถอนหายใจครั้งหนึ่ง “เรื่องในตอนนั้นเขาถูกพิษจนหมดสติ ไม่รู้เลยว่าสิ่งใดเกิดขึ้นในระหว่างนั้น ส่วนแม่หยวนเป่าแต่ก่อนสติไม่ดีมาตลอด จึงถามรายละเอียดที่แน่ชัดไม่ได้ ถึงแม้ตอนนี้แม่หยวนเป่าหายจากอาการสติไม่ดีแล้ว แต่อาเซียวยิ่งไม่ขอบังอาจถาม”
“ไม่เพียงไม่ขอบังอาจถาม ยังไม่กล้าสารภาพอีก คืนนี้ข้าจึงกระตุ้นเขา ถ้ายังไม่พูดอีก แม่นางที่เขาชอบและลูกชายอาจต้องแต่งเข้าบ้านชายอื่น ถึงเวลานั้นเขาจะร้องไห้ก็ไม่มีที่ให้ร้อง”