กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เพียงมีต้นไม้ต้นหนึ่งกั้นกลาง สองฝั่งกลับต่างกันราวฟ้ากับเหว
เท้าเจียงเมี่ยวก้าวเข้าไปโดยไม่รู้ตัว สายตาของนางไล่ตามดอกไม้เล็ก ๆ ที่ขึ้นล้อมเป็นวง นางจำได้แล้วว่าหลายชนิดในนั้นคือหญ้าสมุนไพรในตำราแพทย์โบราณ ส่วนชนิดที่นางยังไม่รู้จักก็ต้องมีประโยชน์เป็นแน่
“แม่นางเจียง ดอกไม้พวกนี้เจ้าจะเอาไหม” ตาเฒ่าเฝิงหันมาถามนาง
“เอา ขอรบกวนพวกเจ้าช่วยเด็ดให้ข้าหน่อย ไม่ต้องเด็ดให้หมดหรอก ชนิดละห้าต้นก็พอ” ถึงตอนนั้นนางก็ย้ายไปปลูกในมิติ ก็จะขยายพันธุ์ออกมาได้มากมายนัก
ได้ยินเช่นนั้น สองพ่อลูกบ้านสกุลเฝิงก็พับแขนเสื้อขึ้นทันที เริ่มใช้จอบขุดรากดอกไม้รอบ ๆ ริมแอ่งน้ำ