กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เซี่ยหลีเยวี่ยตามหาอยู่ทั้งคืน ก็ไม่เห็นเงาร่างที่เหมือนพี่ใหญ่ผู้นั้นอีก จึงได้แต่พาลู่จูกลับจวนแม่ทัพ
บุตรสาวออกไปเที่ยวนอกบ้าน เมิ่งหว่านเพ่ยเป็นห่วงอยู่ตลอด แม้นางจะมีวรยุทธ์ก็ยังไม่วางใจ ดังนั้นเมื่อเซี่ยหลีเยวี่ยถอนหายใจเฮือกใหญ่กลับมา จึงพบว่าท่านพ่อท่านแม่ยังไม่เข้านอน ยังคอยอยู่ที่โถงกลาง
“ท่านพ่อท่านแม่ ข้ากลับมาแล้ว!” เซี่ยหลีเยวี่ยวิ่งก้าวสั้น ๆ เข้ามา นั่งลงข้างเมิ่งหว่านเพ่ย โอบแขนนางออดอ้อน “ท่านแม่ ดึกป่านนี้แล้ว เหตุใดท่านยังคอยอยู่ที่นี่เล่า อากาศหนาวเย็นนัก”
เซี่ยอู๋แค่นเสียงหึเบา ๆ “เจ้ายังรู้ว่าฟ้ามืดแล้วหรือ? ออกไปเที่ยวเหตุใดจึงเที่ยวนานนัก?”