ตอนที่ 232 งานโคมไฟคืนสิบห้า (3)

เมื่อเซี่ยติ้งเซียวถือโคมไฟประณีตสามดวงกลับมา ก็พอดีเห็นเวินจิ่งหรานกำลังจ้องหยวนเป่าจนเหม่อลอย แววตาเขาวาบผ่านความมืดมิดแวบหนึ่ง รีบก้าวขึ้นไปขวางระหว่างสองคน

เวินจิ่งหรานใจลอยไปครู่หนึ่งก็มองไม่เห็นดวงตาหยวนเป่า เขาเพิ่งคิดจะมองต่อไป ก็ปะทะกับดวงตาที่เปล่งคำเตือนของเซี่ยติ้งเซียว ร่างทั้งร่างสั่นสะเทือน

เขานึกออกแล้วว่าดวงตาของเจ้าตัวเล็กนี้เหมือนใคร!

ก็เหมือนกับเซี่ยติ้งเซียวเป๊ะ ๆ นั่นแหละไม่ใช่หรือ? ไม่สิ อันที่จริงยังมีบางส่วนที่ไม่ค่อยเหมือน เพราะตอนนี้หยวนเป่าหัวกลมแก้มกลมน่ารักเป็นพิเศษ ดวงตาก็กลมมน ไม่มีความแหลมคมในดวงตาของเซี่ยติ้งเซียวในยามนี้