ตอนที่ 226 เหมาะเหลือเกิน

“ไม่ว่าวันหนึ่งจะได้กี่อีแปะ ขอเพียงให้เขาได้มีงานทำทุกวันก็พอแล้ว”

ผู้ใหญ่บ้านกัวพูดไปพูดไป หางตากลับแดงเรื่อขึ้นมา

เพราะเรื่องนี้เขาพลิกตัวไปมาหลายวัน ในที่สุดก็ตัดสินใจมาขอความช่วยเหลือจากผู้ใหญ่บ้านเถียน ทิ้งหน้าตาแก่ ๆ นี้ไป

ส่วนกัวถิงที่ยืนอยู่ข้างหลังเขา เจ็บใจที่พ่อของตนต้องมาอ้อนวอนผู้อื่นเพื่อตัวเองแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เขาก็อยากมีงานทำที่มั่นคง จึงก้าวเท้าเร็วเข้าไปข้างหน้า “ท่านอาเถียน งานสกปรกงานหนักข้าน้อยทำได้ทั้งนั้น ขอเพียงท่านให้ข้าน้อยได้ทำงานกับพี่ถงชุนก็พอแล้ว”