ตอนที่ 220 ถั่วเหลืองส่งกระแสเสียง

“หรือเจ้าจะลองเอาหินทุบสักที?”

เมื่อรู้สึกว่าเข็มบนศีรษะถูกถอนออกจนหมดแล้ว เซี่ยติ้งเซียวก็ลืมตาขึ้นนั่งตัวตรง จ้องมองนางนิ่ง “ลองดูก็ได้”

เจียงเมี่ยวกลอกตาอย่างหมดคำพูด “ไม่ลอง ถ้าทุบเจ้าตายขึ้นมาจะทำอย่างไร ข้าจะไปหาคนงานที่เชื่อฟังขนาดนี้จากที่ใด”

เซี่ยติ้งเซียวยิ้ม ยิ้มจนสะดุดตาผิดปกติ

เห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา เจียงเมี่ยวชะงักไปครู่หนึ่ง เบือนสายตาหนีอย่างไม่เป็นธรรมชาติ “ตอนนี้ฝังเข็มให้เจ้าก็ไร้ประโยชน์ ความจำของเจ้า เจ้าต้องพึ่งตัวเองเท่านั้น”

รอยยิ้มที่มุมปากเซี่ยติ้งเซียวจางลง “ได้ ข้าจะคิดหาทางเอง”

เจียงเมี่ยวสงสัยว่าเขาจะคิดหาทางได้อย่างไร แต่ก็ไม่ได้ซักถามให้ละเอียด