กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ทุกคนต่างไม่คาดคิดว่าตาเฒ่าเจียงจะพูดถ้อยคำเช่นนี้ออกมาได้
ยายเฒ่าเจียงก็มองเขาอย่างประหลาดใจ “ตาแก่ เจ้าหมายความว่าอย่างไร เจ้าเสียใจหรือ โทษข้าที่ตัดขาดญาติกับเจ้าสาม เจ้าอย่าได้ลืมเรื่องตัดขาดญาตินั้น ตอนนั้นเจ้าเองที่เป็นคนพยักหน้ารับ”
“บัดนี้วันคืนลำบากแล้ว เจ้าก็เสียใจหรือ ยังจะมาโทษพวกข้าอีก ข้าว่าคนที่ควรถูกโทษที่สุดคือเจ้ามากกว่า ใครใช้ให้เจ้าไม่เห็นเจ้าสามกับลูก ๆ เป็นคนกันเล่า”
ถ้อยคำของนางเอ่ยออกมาโดยที่ตัวนางไม่รู้สึกผิดเลยสักนิด เพราะตัวนางเองต่างหากที่เป็นคนไม่เห็นเจียงเมี่ยวกับคนอื่น ๆ เป็นคนมากที่สุด
ตาเฒ่าเจียงถลึงตาจ้องนางอย่างดุร้าย “หุบปาก!”