ตอนที่ 210 มุ่งมาหาแม่นางเจียง

หม่าฉุนฮุ่ยกับพวกอีกสามคนมองเพื่อนบ้านที่รีบร้อนอุ้มเด็กจากไปโดยไม่ตามไปด้วย “ไม่รู้ว่าจู่ ๆ ไปกันหลายคนเช่นนี้ แม่หยวนเป่าจะรับมือไหวหรือไม่”

“น่าจะไหวนะเจ้าค่ะ” จูไฉ่เหลียนรู้สึกอย่างบอกไม่ถูกว่าเจียงเมี่ยวมีความสามารถมาก เรื่องใด ๆ ก็จัดการได้อย่างสบายมือ

“พวกเราจะตามไปดูสักหน่อยดีหรือไม่ เผื่อแม่หยวนเป่ารับมือไม่ไหว พวกเราก็ยังช่วยพยุงมือได้บ้าง” แม่ของม่ายหยาเปิดปากเสนอ

ทั้งสี่คนสบตากันแล้วเห็นความเห็นพ้องในดวงตาของกันและกัน จึงพร้อมกันเข็นรถเข็นออกจากตรอกน้ำเต้า

เมื่อรถเข็นปรากฏบนถนน ก็ก่อให้เกิดสายตาอยากรู้อยากเห็นแปลกใหม่อีกครั้งหนึ่ง