ตอนที่ 201 ลืมจนหมดสิ้น

“ของแบบนี้แพงตรงไหนกัน? เจ้าไม่เห็นหรือว่ารถเข็นคันนั้นมันใหญ่แค่ไหน? ข้าว่ามันนั่งได้ทั้งเด็กสิบขวบเลยด้วยซ้ำ! ยามปกติยังขนของได้อีก ขึ้นถนนไปซื้อเนื้อซื้อผักก็ดีนัก”

พอมีคนร้องว่าแพง ก็มีคนออกมาค้านทันที พูดถึงข้อดีนานาประการของรถเข็นจนคนกว่าครึ่งถูกโน้มน้าวไปได้

“ใช่แล้ว รถเข็นนี้ดูใหญ่ ไม่เพียงให้เจ้าตัวเล็กนั่งได้ ยามปกติยังขนของได้ หนึ่งตำลึงห้าร้อยอีแปะก็ถือว่าแพงอยู่บ้าง แต่พอซื้อกลับไปแล้วก็รู้สึกว่าคุ้มกับราคานี้”

“ไม่ใช่หรือ! พวกเจ้าดูไม้ที่ใช้สิ มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นไม้ชั้นดี แค่ฝีมือทำก็คุ้มกับราคานี้แล้ว”

เจียงเมี่ยวคาดไม่ถึงว่าไม่ต้องให้นางเอ่ยปากเกลี้ยกล่อมเลย ก็มีคนยืนอยู่ข้างนาง ช่วยนางพูดแล้ว