ตอนที่ 196 กลับหมู่บ้าน (3)

“เช่นนั้นที่เจ้าพูดก็เหมือนไม่ได้พูดน่ะสิ นี่ไม่ใช่เสียเวลาของทุกคนหรือไง” กัวต้าเฉิงพึมพำอย่างไม่พอใจ

เถียนถงชุนหัวเราะทั้งที่หงุดหงิด “ไม่ใช่พวกเจ้าที่ดื้อถามเองหรือไง”

กัวต้าเฉิงอึ้งไปชั่วขณะ อารมณ์พลุ่งขึ้นจนอยากชี้หน้าเถียนถงชุนด่า

พวกเขาเป็นเพียงผู้อพยพที่มาขึ้นทะเบียนถิ่นฐานภายหลังเท่านั้น กล้าทำอวดดีเช่นนี้ได้อย่างไร แต่เมื่อเขาสบตากับดวงตาที่ข่มขวัญและร่างสูงใหญ่กำยำของเถียนถงชุน ก็จำต้องกลืนอารมณ์ไว้เงียบ ๆ

“ในเมื่อเจ้านี่ก็พูดไม่ได้ นั่นก็พูดไม่ได้ งั้นไว้ถ้าเจ้าของบ้านยังขาดคน ก็พาพวกเราไปด้วยสิ ทุกคนชีวิตลำบากกันทั้งนั้น ก็อยากหาเงินมาเสริมใช้จ่ายในบ้าน” กัวต้าเฉิงเอ่ยอ่อนข้อเอง