กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ไม่คิดเลยว่าเจ้าออกไปข้างนอกหนึ่งเที่ยว หน้ากลับขาวขึ้นเสียอีก”
ทันใดนั้นผู้ใหญ่บ้านเถียนจ้องหน้าเขา “พ่อรู้สึกว่าเจ้าอ้วนขึ้นหน่อยหรือไร”
ถ้อยคำห่วงใยที่อยู่ถึงปากของเถียนถงชุนถูกกลืนลงไปอย่างฝืด ๆ เขาอธิบายว่า “ท่านพ่อ พวกเราเที่ยวนี้ไปทำงานให้พี่สาม ไม่เพียงได้อยู่เรือนใหญ่เท่านั้น เขายังซื้อข้าวสารและเนื้อผักให้พวกเรากิน วันละสามมื้อ ไม่มีมื้อใดที่กินไม่อิ่ม”
ผู้ใหญ่บ้านเถียนตกใจเบิกตากว้าง “เขายังให้เรือนแก่พวกเจ้าอยู่อีกหรือ” ในสมองของเขาเผยให้เห็นเรือนใหญ่ที่เคยเห็นทันที แต่กลับรู้สึกว่าเล็กไปหน่อย