กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“เมี่ยวเมี่ยว เจ้าพูดถูก หากมีผู้ใดทำเครื่องในหมูได้ ก็ให้พวกเขาทำเถิด” เจียงเจิ่นหงเองก็ตระหนักว่าตนคิดคับแคบไปบ้าง
เจียงเมี่ยวส่งยิ้มให้เขา “ภายหน้าหากพี่ใหญ่อยากกิน ข้าจะทำให้พี่กิน”
เหลียนชิวเอ่ยขึ้นในจังหวะเหมาะ “ไม่ต้องให้คุณหนูรองทำดอกเจ้าค่ะ ข้าน้อยเรียนจนเป็นแล้ว หากทุกคนชอบกินก็บอกกันสักคำ ข้าน้อยจะทำให้เอง”
สมกับเป็นผู้ที่คลุกคลีกับห้องครัวเป็นประจำ เพียงแค่มองเจียงเมี่ยวผัดอาหารอยู่หลายครั้ง ก็เรียนจนเป็นเสียแล้ว
เจียงเมี่ยวชูนิ้วโป้งให้นางพร้อมพยักหน้า “เช่นนั้นก็ลำบากท่านน้าเหลียนชิวแล้ว”
“ไม่ลำบาก ไม่ลำบากเจ้าค่ะ” เหลียนชิวรีบส่ายหน้า