ตอนที่ 192 ต่างคนต่างใช้ฝีมือ

“เมี่ยวเมี่ยว เจ้าผัดอาหารพวกนี้ได้หอมเช่นไรกัน ถึงขั้นผัดออกมาแล้วพี่ใหญ่ยังจำไม่ได้เลยว่าพวกมันคือเครื่องในหมู!”

เจียงเจิ่นหงจ้องมองอาหารตาเป็นมัน พลางกลืนน้ำลายรัว ๆ พลางเอ่ย “ให้พี่ใหญ่ชิมสักคำได้หรือไม่ หอมเสียจริง น้ำลายจะกลั้นไว้ไม่อยู่แล้ว!”

ทางด้านจ้าวซิ่วอวิ๋นและคนอื่น ๆ ก็เช่นกัน แม้ท่วงท่าการกลืนน้ำลายจะเบา แต่ดวงตาคู่นั้นต่างจับจ้องติดอยู่บนอาหารทั้งสิ้น

เจียงเมี่ยวกวาดตามองใบหน้าพวกเขาทีละคน สุดท้ายไปหยุดอยู่ที่ใบหน้าของเซี่ยติ้งเซียว แววตาวูบไหว ราวกับประหลาดใจที่ชายผู้นี้ก็มีสีหน้าอยากกินเช่นกัน

เดิมนึกว่าเซี่ยติ้งเซียวยังคงเป็นเช่นเดิมคือเย็นชา