ตอนที่ 164 ฆ่าไก่ไยต้องใช้มีดฆ่าวัว

อู๋อิ่งไม่หยุดพักแม้แต่น้อย หลังจากออกจากจวนเจ้ากรมแล้ว ฝีเท้าเขาก็เลี้ยวไปยังตรอกน้ำเต้าทันที

ครานี้เขาเพิ่มความระวังไว้ ไม่รีบร้อนปีนข้ามกำแพงเรือน เพราะไม่อยากถูกเซี่ยติ้งเซียวที่ระแวดระวังจับได้อีก

น่าเสียดายที่เขายังคงคาดการณ์ผิด

เกือบจะทันทีที่เขานั่งลงบนหัวกำแพง เซี่ยติ้งเซียวก็พบตัวเขาแล้ว

ขณะที่อู๋อิ่งกำลังคิดว่าจะอ้อมลานหน้ามุ่งตรงไปลานหลังอย่างไรดี ก็ปะทะเข้ากับร่างสูงใหญ่ที่ปรากฏขึ้นในลานโดยไม่รู้ว่าเมื่อใด ทำให้เขาตกใจจนเกือบตกลงมาจากหัวกำแพง

“คนผู้นี้...หูดีนัก” เขากัดฟัน เบามือเบาเท้าลงมาจากหัวกำแพง แล้วเดินตามอย่างระมัดระวังไปหยุดตรงหน้าเซี่ยติ้งเซียว

เซี่ยติ้งเซียวเอามือไพล่หลังมองเขา “ตามมา”