ตอนที่ 157 หน้ากากปิดปาก (2)

เถ้าแก่รับหน้ากากปิดปากสีดำมาพลิกดูไปมาอยู่ในมือ

ได้ยินเช่นนั้นเขาก็เอ่ยออกมาแทบไม่ต้องคิด “ราคาเจ้ากำหนดมาเถิด หน้ากากปิดปากมีเท่าไรข้าก็เอาเท่านั้น”

พอของจริงอยู่ในมือ เขาจึงรู้ว่านี่เป็นของดีเพียงใด

เถ้าแก่หยิบขึ้นมาอันหนึ่งสวมเข้าที่ใบหน้าเสียเลย เช่นเดียวกับเจียงเมี่ยว ทันใดนั้นก็ตัดกลิ่นยาจากโรงหมอออกไป รู้สึกว่าครึ่งล่างของใบหน้าอบอุ่นขึ้นไม่น้อย ความตื่นเต้นในใจเขายิ่งทวี

เจียงเมี่ยวเห็นความชอบของเขาหมดทุกกระเบียดนิ้ว ยิ้มน้อย ๆ เอ่ยว่า “เถ้าแก่คงคลำออกว่าหน้ากากปิดปากนี้ทำจากผ้าฝ้าย ผ้าฝ้ายหนึ่งพับต้องใช้หลายร้อยอีแปะ”

“ฉะนั้นหน้ากากปิดปากของข้าอันละสิบห้าอีแปะ เอาไหม”