กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ผู้ชายทุกคนล้วนทำไม้เป็นกันบ้าง เจ้าเพียงเรียกสักคำ ทุกคนก็เต็มใจมาทำให้”
“ใช่แล้ว ๆ แม่นางซิ่วอวิ๋น เจ้ารีบไปบอกสามีเจ้าเถิด”
เจียงเมี่ยวยืนอยู่ที่ประตู มองพี่ชิวกับพวกที่พยายามเกลี้ยกล่อมท่านแม่ด้วยถ้อยคำสารพัด ในใจก็มีแผนของนางเอง
จ้าวซิ่วอวิ๋นปวดหัวจนหัวโต เห็นพวกนางไม่ยอมไป แถมเอาแต่คะยั้นคะยอให้นางหางานให้พวกเขาทำ จึงจำต้องวางงานปักในมือลงแล้วกล่าวว่า “เรื่องนี้ข้าขอไปถามสามีข้าก่อน พรุ่งนี้จะให้คำตอบแก่ทุกคน”
พี่ชิวไม่พอใจขึ้นมา แค่พูดสักประโยคเดียว เหตุใดต้องรอถึงพรุ่งนี้เล่า นี่ไม่ใช่การปฏิเสธพวกนางอย่างชัดเจนหรอกหรือ!
ไม่ได้! ไม่ได้เด็ดขาด!