กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“พี่หลิงหว่าน ข้าจะตรวจชีพจรให้เจ้าก่อน”
นางต้องดูก่อนว่าสองวันมานี้พิษในกายเซียวหลิงหว่านมีทีท่าจะทวีความรุนแรงขึ้นหรือไม่
เซียวหลิงหว่านยื่นแขนออกมาอย่างว่าง่าย “สองวันมานี้ถึงข้าไม่ได้กินยา แต่หลังจากวันนั้นที่ได้ฟังเจ้าพูด ใจข้าก็โปร่งสบายขึ้นมาก รู้สึกว่าตัวเองผ่อนคลายขึ้นมาก”
เป็นความผ่อนคลายจากภายในสู่ภายนอก ไม่เหมือนแต่ก่อนที่รู้สึกว่าสิ่งใด ๆ ก็ไม่น่าสนใจ ทั้งวันเหนื่อยล้าจนมึนงงงวยงง
“โรคใด ๆ จะหายได้ ไม่ใช่เพียงต้องใช้ยา แต่โรคใจของผู้ป่วยเองก็ต้องหายด้วย” เจียงเมี่ยวเอ่ยเบา ๆ แล้ววางแขนของนางลง