ตอนที่ 128 ลองนึกเอาเอง

“ข้ากลับมาแล้ว”

ปกติอาเซียวออกไปข้างนอกกลับมาก็ไม่เคยเอ่ยสักคำ เงียบไร้เสียง ครานี้กลับเอ่ยขึ้นมาฉับพลัน

พอได้ยินเสียงเขากะทันหัน สีหน้าเจียงเมี่ยวก็แข็งค้าง กลับมาได้จังหวะพอดีเกินไปแล้วกระมัง? ไม่ใช่ได้ยินทุกคำที่นางเพิ่งพูดไปหรอกนะ? อย่าเลย นางแค่รับมือกับท่านพ่อท่านแม่ พูดพล่อย ๆ ออกไปเท่านั้นเอง!

เจียงเมี่ยวหันคอแข็ง ๆ ไปมองอาเซียวที่เดินเข้ามา กวาดสายตาผ่านใบหน้าเขาอย่างรวดเร็ว ไม่เห็นความตกตะลึงหรืออารมณ์อื่นบนใบหน้าเขา จึงแอบถอนหายใจโล่ง รีบเอ่ยว่า “ของซื้อกลับมาแล้วหรือ? พวกเขาอยู่ที่ลานหน้า เจ้าเอาผ้าให้พวกเขา แล้วให้พวกเขาทำเป็นเสื้อผ้าเองเถิด”