ตอนที่ 127 มีเขาก็พอแล้ว

หนึ่งถ้วยชาผ่านไป เชียนเซิงก็กลับมา

“แม่นางเจียง ข้ายินดีติดตามเจ้า”

เจียงเมี่ยวโค้งมุมปากยิ้ม ท่าทางมั่นใจราวกับสมกับที่คาดไว้ ดึงดูดอาเซียวที่เงียบไม่พูดจาอยู่ข้าง ๆ

อาเซียวเผลอเหม่อมองนางแวบหนึ่ง ก่อนจะเบือนสายตาหนีไปอย่างรวดเร็ว

“พี่เกาต๋า วันนี้ข้าขอบใจเจ้ามาก” เจียงเมี่ยวยื่นเงินของครอบครัวสี่คนให้เกาต๋า แล้วลานาง

“ไม่ต้องเกรงใจ ไม่ต้องขอบคุณ ภายหลังหากเจ้าต้องการสิ่งใด ก็มาหาข้าได้เลย” เกาต๋ารับเงินแล้วยื่นสัญญาขายตัวของพวกเขาให้เจียงเมี่ยว โบกมืออย่างไม่ใส่ใจ