ตอนที่ 121 เข้าวัง (1)

ออกมาจากมิติ เจียงเมี่ยวลืมตาขึ้นพลางลูบแก้มน้อย ๆ ของหยวนเป่าที่หลับสนิท แก้มมีสีแดงระเรื่อ นางมองอย่างไรก็รู้สึกว่าไม่เพียงพอเสียที

“หยวนเป่าผู้ดี” เจียงเมี่ยวเรียกเขาอย่างแผ่วเบา พลางบีบปลายจมูกน้อย ๆ ของเขา

หยวนเป่าครางอือเบา ๆ แล้วพึมพำออกมาโดยไม่รู้ตัว “ท่านแม่”

จากนั้นก็ซุกตัวเข้ามาในอ้อมกอดของเจียงเมี่ยว

เจียงเมี่ยวรีบชักมือกลับ เกรงว่าจะปลุกบุตรชายให้ตื่น นางยกมือขึ้นลูบหลังเขาเบา ๆ จัดผ้าห่มให้เรียบร้อยแล้วค่อย ๆ หลับตาลง จมสู่ห้วงนิทรา

พอตื่นขึ้นในวันรุ่งขึ้น เจียงเมี่ยวเลือกเสื้อคลุมบุฝ้ายสีครามหม่นให้หยวนเป่าจากในตู้เสื้อผ้า สวมหมวกขนแกะสีเดียวกันให้เขา ใส่ถุงเท้ากับรองเท้าให้เรียบร้อยแล้วพาเขามาที่โถงกลาง