ตอนที่ 100 ห้าร้อยตำลึง

เมื่อได้ยินราคานี้ เจียงเมี่ยวเลิกคิ้วเล็กน้อย “เถ้าแก่ไฉคิดจะออก 300 ตำลึงเพื่อซื้อวิธีถักเสื้อไหมพรมของข้า หรือซื้อทั้งหมดหรือ”

เพราะนางควรมีผ้าพันคอ ถุงเท้าขนแกะ รวมถึงถุงมือที่ยังไม่ได้ทำด้วย

เดิมทีหากทำกิจการเสื้อไหมพรมต่อไปเรื่อย ๆ เจียงเมี่ยวก็ยังวางแผนจะทำแบบเสื้อผ่าหน้าไว้ขายในยามวสันต์สารท แต่ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือจัดการเรื่องขึ้นทะเบียนถิ่นฐาน

ไฉต้าโฮ่วชะงัก “แม่นางเจียงไม่พอใจราคานี้หรือ”

ไม่มีผู้ใดรู้ดีไปกว่าเขาว่าเสื้อไหมพรมขายดีและเป็นที่ต้องการเพียงใด 300 ตำลึงไม่ถึงเดือนเขาก็หาเงินคืนได้ หากเจียงเมี่ยวไม่ตกลง เขายังบวกเพิ่มได้อีก 200 ตำลึง