กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“หยุดทะเลาะกันได้แล้ว”
เถียนถงชุนรีบเอ่ยห้ามปราม ชายตามองหลิวเสี่ยวลิ่วอย่างไม่เห็นด้วย หากทะเลาะกันต่อไปจนคนโมโหหึงจนสลบไปก็จะยุ่ง
หลิวเสี่ยวลิ่วเข้าใจความหมายของเขา จึงเบะปากแล้วไม่พูดอีก
“ให้เวลาพวกเจ้าหนึ่งชั่วยามคิดให้ดี ช่วงบ่ายเอาตำลึงเงินกับทะเบียนราษฎรมาให้ข้า พรุ่งนี้ข้าจะไปเมืองหลวงจัดการเรื่องขึ้นทะเบียนถิ่นฐานให้เรียบร้อย”
“พ้นวันนี้ไป ใครอยากขึ้นทะเบียนถิ่นฐานอีกก็ไปทำเอง” เถียนถงชุนเอ่ยด้วยหน้าตาเย็นชาแล้วประคองผู้ใหญ่บ้านเถียนนั่งลง
ผู้ใหญ่บ้านเถียนตบมือเขาแล้วกำชับว่า “ไปถึงเมืองหลวงแล้ว พยายามจัดให้ทุกคนอยู่หมู่บ้านเดียวกันให้ได้ หากทำไม่ได้จริง ๆ หมู่บ้านที่อยู่ใกล้ ๆ กันก็ได้”