กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจียงเมี่ยวไปที่บ้านไม้ข้าง ๆ ก่อน สั่งให้คนนับเสื้อไหมพรม ผ้าพันคอ และถุงเท้าที่ทำออกมาหลายวันนี้ แล้วมัดแยกตามสีด้วยผ้า
จ้าวซิ่วอวิ๋นไม่ตามไปอีกแล้ว อยู่ที่นี่ช่วยงาน
พอเจียงเมี่ยวกลับมา ก็พบว่าท่านพ่อของนางเรียกพี่น้องกับไฉต้าโฮ่วไปเสียแล้ว สนิทกันจนเกินงาม
“พี่ใหญ่ นี่มัน?” เจียงเมี่ยวชี้ไปที่สองคนนั้น แล้วถามเจียงเจิ่นหงที่กำลังฝึกเขียนตัวอักษรเสียงเบา
เจียงเจิ่นหงยิ้มอ่อน ๆ ส่ายหน้าแล้วว่า “เจ้าเพิ่งจะไป ท่านพ่อของเราก็คุยเรื่องบนทางอพยพหนีภัยกับเถ้าแก่ไฉ ไปมาหาสู่กันก็สนิทกันเลย”
ที่แท้เป็นเช่นนี้ เจียงเมี่ยวได้แต่ยิ้มอย่างจำใจ