กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หิมะครั้งนี้ยังทำให้ขุนนางในราชสำนักที่กำลังหารือเรื่องการจัดการผู้อพยพตั้งตัวไม่ทัน
โดยเฉพาะเมื่อผ่านยามราตรีไปเพียงสามคืน ก็มีผู้อพยพทยอยกันพบกับความตายเพราะความหิวโหยและความหนาวเย็น ยิ่งทำให้ผู้คนตื่นตระหนกไปทั่ว
“ฝ่าบาท หากยังคิดหาหนทางไม่ได้อีกเกรงว่าจำนวนผู้พบกับความตายจะยิ่งมากขึ้น”
“ฝ่าบาท ขอทรงมีรับสั่งเถิดพ่ะย่ะค่ะ”
ฮ่องเต้เยี่ยนชิ่งกวาดตามองขุนนางที่คุกเข่าหมอบอยู่เต็มพื้นเบื้องล่าง แววตาเย็นเยียบพลันยิ้มออกมาแล้วมีรับสั่งลงไปตามที่พวกเขาทูลขอ
เช่นนี้ ผู้อพยพทั้งในและนอกเมืองหลวงที่ไม่มีที่ไปก็ถูกจัดให้ไปอยู่ตามหมู่บ้านใกล้เคียงในทันที