กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
รุ่งขึ้นเมื่อแสงฟ้าสว่างจ้า เจียงเมี่ยวตื่นขึ้นล้างหน้าล้างตาเสร็จ ก็เตรียมจะพาเสื้อไหมพรม 55 ตัวไปยังตำบลชิงเฟิง
เจียงเหวยผิงต้องเฝ้าทางบ้านไม้จึงตามไปไม่ได้ จ้าวซิ่วอวิ๋นและคนอื่น ๆ ต้องถักไหมพรมขนแกะที่เหลือต่อไป สุดท้ายก็ยังเป็นเจียงเจิ่นหงที่ไปเป็นเพื่อนกัน
เจียงเจิ่นหงสะพายตะกร้าไว้บนหลังตนเอง “น้องสาว ให้พี่แบกเอง” แม้รูปร่างเขาไม่ใหญ่โตเท่าเจียงเหวยผิง แต่ชายหนุ่มวัยสิบเก้าปีก็กำยำแข็งแรงดี!
“งั้นก็รบกวนพี่ใหญ่แล้ว พอถึงตำบลแล้วน้องจะพาพี่ไปร้านหนังสือซื้อหนังสือใหม่มาอ่าน!” เจียงเมี่ยวเอ่ยพลางยิ้มระรื่น ยังไม่ทันก้าวเดิน ขาก็ถูกมือน้อยสองข้างกอดรัดไว้แน่น