ตอนที่ 63 ไหมพรมขนแกะหลากสี

“เอ๊ะ!”

ด้านหลัง เจียงเจิ่นหงส่งเสียงแผ่วเบา ดูเหมือนจะสงสัยว่าอุ้งเท้าหมีเหตุใดจึงสดเช่นนี้ ทว่าก็ไม่ได้เอ่ยถามออกมา

เจียงเมี่ยวไม่สนใจเขา มัวแต่จ้องเถ้าแก่ภัตตาคารที่กำลังดูอุ้งเท้าหมี ครู่ใหญ่จึงถามว่า “เถ้าแก่ อุ้งเท้าหมีสองอันนี้ ภัตตาคารของท่านจะรับหรือไม่”

“รับสิ ย่อมต้องรับอยู่แล้ว” เถ้าแก่ลูบหนวด ภัตตาคารของพวกเขาวันนี้จะเลี้ยงรับแขกคนสำคัญ กำลังกลุ้มใจอยู่ว่าไม่มีของดีใดตั้งโต๊ะ ไม่คิดว่าจะมาถึงเร็วถึงเพียงนี้

“เท่าไร” เจียงเมี่ยวถาม น้ำเสียงแฝงความร้อนรนเล็กน้อย

เถ้าแก่ครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วว่า “อุ้งเท้าหมีหนึ่งอันข้าให้แปดตำลึง สองอันสิบหกตำลึง เป็นอย่างไร”