ตอนที่ 46 เคราะห์กลายเป็นโชค

ยังไม่ทันที่เจียงเมี่ยวจะตอบเขา หลิวเสี่ยวลิ่วก็เห็นคนกว่าสิบคนที่นอนหลับเหมือนหมูตายอยู่ไม่ไกล ที่เด่นที่สุดคือชายหน้าบากที่ต้นขายังมีเลือดไหลอยู่

หลิวเสี่ยวลิ่วลุกพรวดเดินเข้าไป “นี่เจ้าแทงหรือ เจ้าทำได้อย่างไร เหตุใดไม่ฆ่าพวกมัน คนพวกนี้ไว้ไม่ได้นะ”

เจียงเมี่ยวเอ่ยรับเบา ๆ “ข้าแทงเอง”

“พวกนี้จะไว้ได้หรือไม่ค่อยว่ากันอีกทีตอนผู้ใหญ่บ้านมาถึง เจ้าไปปลุกคนอื่นก่อน”

หลิวเสี่ยวลิ่วชะงัก ตัดสินใจอยู่ครู่หนึ่งก็พยักหน้า “ได้” เขาหันไปตบปลุกอีกสามคน ตบไปตบมาราวกับเพิ่งนึกขึ้นได้ว่ามีเรื่องสำคัญที่สุดที่ตนมองข้ามไป หันกลับไปมองเจียงเมี่ยว ยังไม่ทันเอ่ยถามก็เห็นเจียงเหวยผิงและคนอื่น ๆ ที่อยู่ข้างกายนาง