กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เมื่อเจียงเมี่ยวค่อย ๆ ย่องมาถึงประตู สิ่งที่นางเห็นก็คือท่าทางของหลิวเสี่ยวลิ่วที่ดิ้นยุกยิกเหมือนดักแด้ไหม พอมองอีกสามคนที่ถึงจะถูกมัดมือมัดเท้าแต่ก็ไม่ได้รับบาดเจ็บ นางก็วางใจทันที
หลังวางใจ เจียงเมี่ยวก็สังเกตชายหน้าบากกับพวกที่นั่งอยู่ตรงกลาง เห็นว่าพวกเขาถือดาบใหญ่คนละเล่ม ก็หรี่ตาลง
คนกลุ่มนี้ดูจากการแต่งกายและกิริยาวาจา ไม่เหมือนผู้อพยพธรรมดาเลยสักนิด ดูเป็นพวกโจรภูเขามากกว่า
เจียงเมี่ยวไม่ตีงูให้หญ้าสะเทือน คิดในใจว่าตามความเร็วของผู้ใหญ่บ้านเถียนกับพวก อย่างเร็วที่สุดก็ต้องครึ่งชั่วยามกว่าจะถึงปากหมู่บ้าน