กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“พวกเจ้าพูดจาเป็นหรือไม่! แยกบ้านแล้วเป็นอย่างไร พวกเขาเป็นพี่น้องกันไม่ใช่หรือ? ให้เนื้อกินสักคำเป็นอะไรไป? ก็ไม่ได้ไปขอเงินนางสักหน่อย!”
ยายเฒ่าเจียงลุกขึ้นยืนเอามือเท้าสะเอวโต้กลับ
น่าเสียดาย ปากนางปากเดียวต้านทานปากคนอื่นอีกสิบกว่าปากไม่ได้
“โอ๊ย! เจ้ายังคิดจะไปขอเงินจากเจียงเมี่ยวอีกหรือ? หน้าเจ้าหนาจริง ๆ!” ป้าซานพั่งอู๋ชิวถูกทำให้ขบขันจนหัวเราะร่า
“อย่าว่าแต่เงินเลย เจียงเมี่ยวแม้แต่ข้าวสารสักเม็ดก็ไม่ให้เจ้า ดับความหวังเสียเถิด”
“ใช่แล้ว ก็ไม่มองดูเรื่องเลว ๆ ที่ตัวเองทำไว้ตอนนั้นบ้าง หากข้าเป็นเจียงเมี่ยว พวกบ้านสกุลเจียงกล้าเดินเพ่นพ่านต่อหน้าข้า ข้ารับรองว่าจะตีพวกเจ้าให้เห็นข้าก็ต้องหลบ”