ตอนที่ 39 ร้อนตัว

หมีดำไม่ขยับเขยื้อนอีกแล้ว

เจียงเมี่ยวเหนื่อยจนต้องทรุดนั่งลงกับพื้นหอบหายใจแรง ราวกับร่างทั้งร่างเพิ่งถูกฉุดขึ้นมาจากน้ำ

หลิวเสี่ยวลิ่วกับพวกก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน ร่างกายเปื้อนเลือดหมีดำอยู่ไม่น้อย ทั้งเหม็นทั้งคาว คนก็เหนื่อย ขาก็อ่อน เลยพากันนั่งลงกับพื้นพักผ่อนเสียเลย

“ตายแล้ว ตายแล้ว หมีดำถูกฆ่าตายแล้ว แบ่งเนื้อได้แล้ว” ความเงียบชั่วครู่ถูกเสียงร้องแหลมบาดหูทำลายลงในทันใด

เจียงเมี่ยวมองไปด้วยความรังเกียจ ก็เห็นยายเฒ่าเจียงวิ่งมากระตือรือร้นทางนี้ ปากร้องไม่หยุดว่าแบ่งเนื้อ แบ่งเนื้อ

คนอื่น ๆ ถูกนางเรียกจนใจหวั่นไหว ต่างพากันวิ่งออกมาจากที่ซ่อน ในสายตาไม่มีพวกเขาเหล่านี้อยู่เลย มีแต่ความกระหายในเนื้อหมีดำ