กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“ยายเฒ่าเจียง เจ้าเบียดอะไรนักหนา ไม่เห็นหรือว่าข้างหน้าล้วนเป็นคน”
เฉียนชุนฮวาที่ถูกเบียดจนเซไปพิงคนข้าง ๆ ไม่พอใจขึ้นมา นางคว้าแขนยายเฒ่าเจียงไว้ทันที ไม่ยอมให้พวกนางเบียดเข้าไป
ยายเฒ่าเจียงดิ้นสองที เห็นว่าดิ้นไม่ออกก็ด่าออกมาทันที “เฉียนชุนฮวาเจ้าทำอะไรของเจ้า ข้าไปเบียดถูกเจ้าหรือ รีบปล่อยข้าเสีย ไม่อย่างนั้นอย่าโทษข้าที่จะจัดการเจ้า”
ในสายตาเฉียนชุนฮวา ยายเฒ่าเจียงเป็นผู้ใหญ่ที่นางควรเคารพ แต่กิริยาวาจาของอีกฝ่ายไม่มีความเป็นผู้ใหญ่เลยแม้แต่น้อย ทำให้นางไม่เต็มใจจะเคารพ
“เจ้าไม่ได้เบียดถูกข้า แต่เจ้าเบียดถูกใครเล่า ข้าเดินอยู่ข้างหน้าเจ้า เกือบถูกเจ้าเบียดจนล้มแล้ว ข้าบอกเจ้าเลยยายเฒ่าเจียง อย่าคิดว่าเจ้าอายุมากแล้วข้าจะต้องยอมเจ้า”