กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ครานี้ ผู้คนต่างแย่งเก็บผักป่ารอบ ๆ กันไปพลางเดินเข้าป่าพลาง
กลุ่มที่มีคนมากก็เก็บได้มาก ส่วนผู้อพยพที่เดินตามหลังสุดเพียงลำพังนั้น แม้แต่จะเก็บของที่หลงเหลือก็เก็บได้ไม่กี่มากน้อย ได้แต่ยืนมองตาปริบ ๆ
ก็มีผู้อพยพบางคนที่หัวไว อ้อมขบวนผู้อพยพไปหาผักป่าหรือของกินอื่น ๆ ที่อื่น โชคดีอยู่บ้าง เก็บได้ไม่น้อยทีเดียว
เพียงแต่มีแต่ของกินไม่มีน้ำ ก็เปล่าประโยชน์
คงไม่ถึงกับต้องกัดกินผักป่าดิบ ๆ กันกระมัง
“ท่านพ่อ ข้าพาสองคนวิ่งไปข้างหน้าดูก่อน ดูว่าจะหาน้ำเจอหรือไม่” ยามนี้ เถียนถงชุนวิ่งจากข้างหลังมาข้างหน้า ลดเสียงลงกล่าว “ข้าพาแค่สองคนก็พอขอรับ”
อย่างไรก็เป็นการไปหาน้ำ หากถูกกลุ่มอื่นได้ยินเข้า เกรงว่าจะถูกตัดหน้าชิงไปเสียก่อน