กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 138 พี่สี่ผู้เลอะเลือน
กู้เจ๋อหมิงคว้าเงินมาไว้ในมือ มองดูอยู่ครู่หนึ่ง เมื่อแน่ใจว่าไม่มีปัญหาอะไรก็พยักหน้า “อืม ยังเหลืออีกครึ่งหนึ่ง เธอรีบหามาคืนให้เร็วที่สุดล่ะ”
แค่ทวงเงินคืนมาได้เขาก็ประหลาดใจมากแล้ว ก่อนหน้านี้ยังกังวลอยู่เลยว่าคนคนนี้จะไม่คืนเงินจริง ๆ หรือเปล่า?
ถ้าเป็นอย่างนั้นเขาคงถูกคนอื่นหัวเราะเยาะแน่
“เอาเถอะ รู้จักคืนเงินก็ดีแล้ว พี่สี่ ไปกันเถอะ”
“เอ้อ! ไปกันเถอะ!” กู้เจ๋อหมิงรีบเดินตามหลังไปต้อย ๆ
รอจนกระทั่งกลับถึงบ้าน เขาถึงเพิ่งจะรู้สึกผิด ตลอดทางไม่กล้าส่งเสียงเลยสักนิด
“อะแฮ่ม! น้องเล็ก เธอโกรธหรือเปล่า?”
กู้ซืออวี๋มองพี่สี่คนนี้อย่างขบขัน ก่อนหน้านี้เห็นชัด ๆ ว่าเป็นคนฉลาดขนาดนั้น ทำไมถึงมาทำตัวเลอะเลือนกับเรื่องแบบนี้ได้นะ?