กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 126 ต้องปลอบขวัญกันเสียหน่อย
กู้อันปังไม่ได้ปิดบังอะไร อย่างไรเสียพวกเขาก็หย่าขาดกันแล้ว อีกทั้งครอบครัวของพวกเขายังเป็นผู้เสียหาย ดังนั้นจึงเล่าเรื่องราวทั้งหมดออกไป ทำเอาคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่ก
ทุกคนล้วนรู้สึกเหลือเชื่ออยู่บ้าง
เมื่อครู่ทุกคนเพิ่งจะถกเถียงและคาดเดากันอยู่เลยว่า หรือเป็นเพราะทางกองการผลิตเปิดโรงงานขนาดเล็กอะไรทำนองนั้นจนทำให้คนอิจฉาตาร้อนถึงได้ถูกขโมยของไป นึกไม่ถึงเลยว่าอีกฝ่ายเพียงแค่อยากจะสาดน้ำสกปรกใส่เด็กสองคนของตัวเองเท่านั้น
“ต้ายาตระกูลกู้ เธอนี่สายตาเฉียบแหลมจริง ๆ ผู้ชายแบบนี้ก็ควรจะรีบ ๆ หย่าให้ไวเลย”
“ใช่ ๆ โชคดีที่เธอหย่าเร็ว ไม่อย่างนั้นคงถูกคนดึงไปเป็นตัวถ่วงแล้ว”