กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 125 ผู้ชายซื่อสัตย์ที่ไร้สีไร้กลิ่นแต่มีพิษร้ายแรง
“เมื่อคืนคุณไปไหนมา?”
“มะ ไม่ได้ไปไหนครับสหายตำรวจ เมื่อคืนผมนอนอยู่ที่บ้าน ไม่ได้ออกไปไหนเลย คนในครอบครัวเป็นพยานให้ผมได้ครับ”
“อย่างนั้นเหรอ?”
คนตระกูลโจวพยักหน้าหงึก ๆ เป็นการยืนยันว่าใช่
“พวกเราต้องเข้าไปตรวจสอบหน่อย” พูดจบก็ผลักประตูเข้าไปตรวจค้น แล้วก็พบไข่ไก่สองสามฟองกับของจุกจิกซ่อนอยู่ในหีบใส่เสื้อผ้า
ตำรวจที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างก็มุมปากกระตุก ไม่เคยเจอใครเอาไข่ไก่ไปซ่อนไว้ในหีบใส่เสื้อผ้ามาก่อน แถมในห้องของคนคนนี้ก็สกปรกรกรุงรังเกินไปจริง ๆ
ตำรวจที่เข้ามาตรวจค้นต่างก็รู้สึกรังเกียจอยู่บ้าง
“ตามพวกเราไปสถานีตำรวจหน่อยเถอะ!”
ดูจากของที่ซ่อนอยู่ในหีบ โดยพื้นฐานแล้วก็สามารถยืนยันได้เลยว่าคนคนนี้คือหัวขโมย