เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 116 ครอบครัวสวี่ถูกส่งลงชนบท
ตอนค่ำ กู้ซืออวี๋ไปส่งยาให้ครอบครัวฟู่ และตอนนั้นเองที่เธอเพิ่งได้ยินแม่สามีพูดถึงเรื่องของตระกูลสวี่
“น่าจะอีกไม่นาน ตระกูลสวี่ก็คงถูกส่งลงชนบทแล้ว ถึงตอนนั้นเธอก็บอกพ่อเธอหน่อยนะ ให้ช่วย ‘ดูแล’ พวกเขาให้มากหน่อย” ฟู่หยาตบมือกู้ซืออวี๋เบา ๆ แววตาแฝงความหมายลึกซึ้ง
“เรื่องก่อนหน้านี้ ทำให้เธอต้องทนรับความไม่เป็นธรรมแล้ว แม่เกือบจะไม่ได้เห็นหน้าเธอและเด็กในท้องแล้วเชียว พวกคนใจดำพวกนี้ ยิ่งแม่คิดก็ยิ่งไม่หายแค้น เลยสู้ส่งคนมาที่นี่เสียเลย ถึงตอนนั้นเธอมีความแค้นอะไรก็ระบายออกมาได้เลย ไม่ต้องเกรงใจ”
น้ำเสียงของฟู่หยาอ่อนโยนมาก แต่คำพูดที่เปล่งออกมากลับทำให้คนฟังรู้สึกขนลุก
กู้ซืออวี๋กะพริบตาปริบ ๆ ผ่านไปครู่ใหญ่ กว่าที่เธอจะเพิ่งตระหนักและตอบสนองกลับมา